REŞİD İSKENDEROĞLU'NUN HATIRALARINDA CAHİT SITKI TARANCI

NECATİ TONGA

- yazıyı okumak/ indirmek için yazının devamına tıklayın –

     Postmodernizme paralel olarak gelişen metinlerarası ilişkiler kuramına göre bir edebî metin, kendinden önce kaleme alınan edebî metinlerden izler taşır, başka eserlerden ve edebî türlerden etkilenir. Özellikle epigraflar, metin içerisindeki cümleler, tarihî göndermeler ve iktibaslar ile bir edebî metinde metinlerarası bir ilişki sağlanabilir. Edebî eser, bir birikimin mahsulü olduğuna göre onu değerlendirirken de yazanın yaptığı göndermeleri göz önüne alarak incelemek gerekecektir.

      Hilmi Yavuz’un son dönem Türk edebiyatında şiirleriyle doğu ve batı kültürleri arasında bir köprü kurmaya, bir sentez yapmaya çalıştığı görülmektedir. Her bir kitabını bir ana izlek çevresinde şekillendiren Hilmi Yavuz’un şiirlerinin diğer bir önemli özelliği, geçmişte yazılmış edebî metinlerle kurduğu ilişkidir. Biz bu makalede Hilmi Yavuz’un şiirlerini kullanılan imgeler, yapılan göndermeler ışığında metinlerarası ilişkiler açısından değerlendirmeye çalışacağız.

     Mustafa Kutlu ve eserleri üzerine bugüne kadar yazılmış yüzlerce makale, çeşitli dergilerde hazırlanmış onlarca özel dosya, bir armağan kitap, yine kitap olarak yayınlanmış üç inceleme; edebiyat tarihimizde bir edebiyatçıya karşı nadir görülen kadirşinaslığın örneği olarak dikkat çekmektedir. Edebiyatımızda Mustafa Kutlu gibi hayattayken hakkında bu kadar çok çalışma yapılan başka bir yazar var mıdır?(Bu soruya olumlu bir cevap vermek güç.)Peki, Mustafa Kutlu’yu Türk hikâyeciliğinde farklı ve önemli kılan nedir? Mustafa Kutlu hikâyeciliğinin karakteristik özellikleri nelerdir? Kutlu Hikâyeciliği muhteva, teknik, üslûp, dil ve anlatım yönlerinden nasıl bir gelişim süreci takip eder? Bu yazıda bu sorulara cevap aranacak, Mustafa Kutlu hikâyeciliği bu doğrultuda kronolojik olarak değerlendirilmeye çalışılacaktır.

       Modernizm ve Postmodernizm hakkında Türkiye’deki en kapsamlı çalışmaydı elimde tuttuğum. Derginin sayfalarını heyecanla çevirmeye başladığımda Ali Emre tarafından kaleme alınan “Gelenekçilik ve Modernlik Tartışmalarında Sentez Arayışları ve Sezai Karakoç Örnekliği” adlı yazı özel olarak dikkatimi çekti. Gerek Sezai Karakoç’a, gerekse gelenek tartışmalarına olan özel ilgim nedeniyle pek çok yazıyı es geçip Ali Emre’nin yazısını merakla okumaya başladım.

        Fakat daha ilk paragraflardan başlamak üzere okuduğum yazıda tanıdık, çok tanıdık ifadeler dikkatimi çekti. Kelimeler, cümleler, bağlaçlar, fiiller, cümle kuruş tarzı, dil ve üslûp ne kadar da benim daha önce yazdığım bir yazıyı andırıyordu.

Hayra yormaya çalıştım ilkin, ilk cümleleri okurken. Vakit epey ilerlemişti. Uykusuzluğuma verdim. Okumaya devam ettikten sonra fark ettim ki bu yazının özellikle gelenek tartışmalarını ele alan ilk bölümü, benim daha önce Turkishstudies(Türkoloji Araştırmaları) adlı Uluslararası hakemli dergide yayınladığım “Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Divan Şiiri Tartışmaları ve Gelenekten Faydalanma”   adlı yazımdan intihaldi. Ali Emre, benim 2007 sonbaharında yayınladığım yazımdan toplam 19 paragrafı(bu yaklaşık dört sayfa ediyor) kendi yazısına aynen aktarmıştı. Gözlerim hemen dipnot aradı ama yazıda hiç dipnot yoktu.

        Aradan epey bir süre geçtikten sonra bu yazıyı, Türk edebiyatında benzer örneklerin bir daha olmaması için yazıyorum. Bir örnek teşkil etsin ve ilmî çalışmalara saygı gösterilsin diye kaleme alıyorum bu satırları.

CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRK EDEBİYATINDA BEDDUA ŞİİRLERİ
NECATİ TONGA
- yazıyı okumak/ indirmek için yazının devamına tıklayın –