ÖMER SEYFETTİN'İN ÖYKÜLERİNDE ALAY VE İRONİ / ERCAN KÖKSAL

     Türkçede "gülmece, söylenen sözün tersini kastederek kişiyle veya olayla alay etme" manasında kullanılan ironi eski Yunancada "eironeia", söylenenin tam tersinin kastedildiği ifade şeklinde tanımlanmıştır. İroni; dramatik ironi, trajik ironi, söz ironisi, romantik ironi, pratik ironi ve diyalektik ironi olmak üzere kendi içinde de çeşitlendirilmiştir. İroninin alaydan farkı ise; alayın, ses tonu, söz, davranış vb. yollarla biriyle, bir şeyle eğlenme, küçümseme şeklinde yapılmasıdır. Yazınsal türlerde alay ise, içinde bulunulan çarpık bir duruma karşı söylenecek eleştirinin direk olarak dışavurumu şeklinde gerçekleşmesidir.