Ahmet Altan’ın
romanı İsyan Günlerinde Aşk (2001)
yayımlandığında pek çok tartışmaya konu olmuştu. Tartışmalar ise genelde, yapıtta
ele alınan tarihsel olayla ilgiliydi. Çünkü İsyan
Günlerinde Aşk’ta, etkileri günümüze değin süren, kimi siyasal
tartışmalarda –lehte veya aleyhte- hâlâ referans olma özelliğini koruyan “31
Mart Olayı” konu edilmekteydi. Ahmet Altan, bu olaydan hareketle romanında
birtakım tarihsel/siyasal tezler ileri sürüyor; daha da önemlisi tarihin
karanlık bir noktasına ışık tuttuğunu iddia ederek, 31 Mart Olayı’yla ilgili
yaygın görüş ve bilgilerin aksine savlar üretiyor ve Cumhuriyet’ten sonraki siyasal
yapıyı eleştiriyordu. Kuşkusuz, Cumhuriyet’e yönelik bu karşıt tezler, kendine
taraftar bulmakta gecikmedi ve bir kesim, içerdiği siyasal ve tarihsel tezler
nedeniyle romanı göğe çıkarırken, kimileri de yerden yere vurdu.
Kuşkusuz İsyan Günlerinde Aşk, içerdiği
siyasal/tarihsel tezlerle ilgi çekici bir roman; ancak bu yazıda söz konusu
tartışmalara girmeyeceğiz. Amacımız yapıtı yazınsal açıdan çözümlemek de değil.
Asıl üzerinde durmak istediğimiz, İsyan
Günlerinde Aşk’ta bugüne değin kimsenin dikkatini çekmeyen bir noktaya
işaret etmek. O da Ahmet Altan’ın söz konusu romanında -adı hiç
anılmaksızın- Ziya Şakir’in Sultan Hamid’in Son Günleri adlı
yapıtından alınmış (!) sayfalar dolusu tümcelerin bulunması. Yükleniyor. Lütfen, bekleyin...
Yaklaşımlarıyla Eleştiri Kuramcıları "açıklamalı bir eleştiri yöntemleri elkitabı" olarak tasarlandı.