DERGİ SEMASINDA BİR YILDIZ:UTARİD / YARD. DOÇ. DR. YUNUS AYATA
   İlk gayr-ı resmî gazetenin yayımlanmasından günümüze kadar aşağı yukarı yüz elli yıllık bir zaman geçmiştir. Bu süreç içerisinde Türk basın/yayın faaliyetinin -gelenek olarak nitelenemese bile- gazete ve dergicilik adına önemli mesafeler katettiğini görmekteyiz; ancak, buna rağmen, okuyucu kitlesi bakımından fazla mesafe alamadığımız da aşikârdır. Hâlâ en ciddi gazete ve dergiler çok az sayılarla ifade edilebilecek miktarlarda alıcı bulmaktadır.
   Ön plandaki dergiler esas alınarak yazılan edebiyat/basın tarihlerinde bilgilerin eksik kalması muhtemeldir. Sağlam ve doğru bir edebiyat tarihinin yazılabilmesi için, zirvelerin gölgesinde kalan dergilerin de değerlendirilmesi gereklidir.

   RETORİKSEL ELEŞTİRİ
   David Goodwin / Çeviren: Yard. Doç. Dr. Yunus Ayata
   Retoriksel eleştiri n e tek bir metottan ibarettir, ne de uygulayıcıları belli bir analiz ve yorum okulu oluştururlar. Belirgin bir şekilde yirminci yüzyıl Amerikan akademisinde geliştirilen Retoriksel eleştiri, tek bir genel faraziyenin birleştirdiği eleştirel yaklaşımların ve görüş açılarının bütününü ifade eder: yani konuşmacının bilinçli dil kullanımı veya diğer semboller, alıcının (okuyucu) tepkisi ve konuşmanın geçtiği ortam veya durumun hepsi insan düşüncesini, duygularını davranışlarını ve eylemlerini değiştirmede etkileşim içindedirler. Konuşucu/yazıcı, söylev (konuşma)/metin ve çevrenin (dinleyici ve okuyucu dahil) üçlü ilişkisi retoriksel eleştiriye müsait çeşitli yaklaşımları meydana getirir: yani bazısı öncelikli olarak söylev veya metin ve onun okuyucuyu takip etmedeki rolü, bazısı konuşmacının rolü, bazısı konuşma bağlamı, diğerleri sadece dinleyicinin kendisi üzerinde yoğunlaşır. Odaklaşmanın çeşitli ‘oranları’ veya birleşimleri karmaşık metotlar ve eleştirel hedefler bütününü oluştururlar.