Sayın Üyelerimiz,

    Necati Tonga'nın sitemizde yayımladığımız "Modern/Postmodern Zamanlarda Bir İntihâl Örneği" isimli yazısı siz üyelerimiz tarafından büyük ilgi ile karşılandı. Adı anılan bu yazıya yorumları ile katkıda bulunan Cafer Gariper, bir yorumunda Necati Tonga ile aynı kaderi paylaştığını belirtmiş ve konu ile ilgili bir yazısı oladuğunu ve yazısını 20 Mart 2010 Cumartesi günü saat 20.00 gibi yayımlayacağını beyan etmişti. Sitemize gelen yoğun talep ve baskı üzerine Gariper'in öğretici, bir o kadar da eğlenceli olan intihal konulu ve "GÜNAHIN ÇAĞRISI: BİR İNTİHAL HÂDİSESİ" isimli yazısını cumartesi saat 16.00'da yayımlamayı kararlaştırmış bulunuyoruz.

  YeniTurkEdebiyati.Com

"Türk Edebiyatının Akademik Birikimi"

       Modernizm ve Postmodernizm hakkında Türkiye’deki en kapsamlı çalışmaydı elimde tuttuğum. Derginin sayfalarını heyecanla çevirmeye başladığımda Ali Emre tarafından kaleme alınan “Gelenekçilik ve Modernlik Tartışmalarında Sentez Arayışları ve Sezai Karakoç Örnekliği” adlı yazı özel olarak dikkatimi çekti. Gerek Sezai Karakoç’a, gerekse gelenek tartışmalarına olan özel ilgim nedeniyle pek çok yazıyı es geçip Ali Emre’nin yazısını merakla okumaya başladım.

        Fakat daha ilk paragraflardan başlamak üzere okuduğum yazıda tanıdık, çok tanıdık ifadeler dikkatimi çekti. Kelimeler, cümleler, bağlaçlar, fiiller, cümle kuruş tarzı, dil ve üslûp ne kadar da benim daha önce yazdığım bir yazıyı andırıyordu.

Hayra yormaya çalıştım ilkin, ilk cümleleri okurken. Vakit epey ilerlemişti. Uykusuzluğuma verdim. Okumaya devam ettikten sonra fark ettim ki bu yazının özellikle gelenek tartışmalarını ele alan ilk bölümü, benim daha önce Turkishstudies(Türkoloji Araştırmaları) adlı Uluslararası hakemli dergide yayınladığım “Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Divan Şiiri Tartışmaları ve Gelenekten Faydalanma”   adlı yazımdan intihaldi. Ali Emre, benim 2007 sonbaharında yayınladığım yazımdan toplam 19 paragrafı(bu yaklaşık dört sayfa ediyor) kendi yazısına aynen aktarmıştı. Gözlerim hemen dipnot aradı ama yazıda hiç dipnot yoktu.

        Aradan epey bir süre geçtikten sonra bu yazıyı, Türk edebiyatında benzer örneklerin bir daha olmaması için yazıyorum. Bir örnek teşkil etsin ve ilmî çalışmalara saygı gösterilsin diye kaleme alıyorum bu satırları.

     İstiklâl Harbi içerisinde 1921’de yazılan ve meclis tarafından millî marş olarak kabul edilen İstiklâl Marşı, bugün için üzerinde anlaşılmış, eleştirel bakışa kapalı, millî mutabakat metni şeklinde anlam kazanmış görünmektedir. Oysa yazılıp millî marş olarak teklif edildiği günlerde İstiklâl Marşı’na bazı itiraz ve eleştiriler gelmiş, bu eleştiriler 1930’lu ve 1940’lı yıllarda, hatta daha sonraki yıllarda da sürmüştür. Fakat, İstiklâl Marşı’na yöneltilen eleştirel bakış, geniş çevrelerin ve araştırmacıların dikkatini gereğince çekmiş görünmemektedir. Bu yazımızda, İstiklâl Marşı’na ve Mehmet Âkif’e yönelik diğer karşı çıkışların ve eleştirilerin ayrı bir yazının konusu olduğunu belirterek, Nâzım Hikmet’in Kuvâyi Milliye Destanı’nda İstiklâl Marşı’na ve Mehmet Âkif’e yönelttiği eleştirel bakışı ele almak istiyoruz.

     Edebî niteliğinden çok politik yönüyle ilgi gören bu metin sanatçıya cesaret verir. Genlerindeki yazarlık yeteneğini keşfeden Ahmet Ümit böylelikle öyküler yazmaya başlar. Sanatçının genlerinde yazarlık istidadı var diyoruz; zira Ümit’in annesi de iyi bir masal anlatıcısıdır. Yazar bir röportajında bu konuyla ilgili şu bilgileri veriyor: “Benim annem çok iyi bir masal anlatıcısıdır. Muhtemelen benim yazarlık yeteneğim de ondan geliyor. Annem terziydi, kız çırakları vardı. Bir yandan dikiş dikilirken bir yandan da annem onlara masallar anlatırdı. 1995 yılında ben bir masal kitabı yazdım. Daha doğrusu annemden dinlediğim bir masalı düzenleyip yazdım.

     Bu kitap, Necatigil’in gizemini çözmeye aday on bir yazıdan oluşmaktadır. Bu yazılar, Necatigil şiirini modern bir muamma örneği olarak yorumlayan, psikanalitik açıdan değerlendiren, Çinli şair Li-Po’nun şiiriyle karşılaştıran ve nihayet geleneksel edebiyatla kurduğu ilişkiyi sorgulayan kışkırtıcı bir içeriktedir. Bu kitapta, aynı zamanda Necatigil’le ilgili olarak anlatılan anılarla onun bir insan olarak portresi de çiziliyor.

     Kitabı oluşturan makaleler gerek şiir üzerine yazdığı kuramsal yazılar gerekse yazdığı şiirlerle kendisinden sonra gelen birçok şairi etkileyen Behçet Necatigil'in görkemli mirasını değerlendirmek üzere 27 Nisan 2005 tarihinde Bilkent Üniversitesi Türk Edebiyatı Merkezince düzenlenen sempozyumda sunulan bildirilerden oluşmaktadır.

MEHMET NARLI
Anlatım Tutumu ve Teknikleri ile Öykü Kişilerinin İlişkisi

BÂKİ ASİLTÜRK
Reşat Nuri Güntekin'in Romanlarında Doktor Tipleri

ARİF YILMAZ
Sosyal ve Siyasî Değişmeler Açısından Peyami Safa'nın Mahşer Romanı

KUBİLAY YILDIZ
Edebiyat Sosyolojisi Işığında Mahur Beste

BETÜL COŞKUN
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Hikâye ve Romanlarında Mekân - Rüya İlişkisi Üzerine Bir İnceleme: Mekân İçinde Rüya, Rüya İçinde Mekân

TAMER KÜTÜKÇÜ
Primo Türk Çocuğu "Irkçı", "Şoven", "Faşizan" Bir Hikâye midir?

ESRA POYRAZ
Durali Yılmaz'ın Hikâyelerinde Gelenek

GÜRKAN YAVAŞ
II. Abdülhamid'e Dair Manzum Bir Oyun: Liberte

EMEL KOŞAR
Vural Bahadır Bayrıl'ın Şiirlerinde Ölüm Teması

Bibliyografya

KAHRAMAN BOSTANCI

Ali Kemal'in Öncülüğünde Yayımlanan Bir Sanat ve Edebiyat Mecmuası:Gülşen

İLYAS DİRİN - ÜBEYDULLAH KISACIK

Özel Sayı ve Dosyalar Bibliyografyası - II (1929-1990)

GİZEM AKYOL
Polonya'da Yeni Türk Edebiyatı Çalışmaları

Kitap Tanıtımı

M. FATİH KANTER

Aytmatov Anlatılarında Ötekileşme

BAHTİYAR ASLAN

Doğrandıkça Artan Ekmek

GÜRKAN YAVAŞ

Bir Dostunun Kaleminden Mehmet Âkif

BURCU ASLAN

Şiir Tahlili Teori - Uygulama

SABAHATTİN GÜLTEKİN
Edebiyatın Toplumla Olan İlişkisi: Osmanlı'dan Günümüze Edebiyat ve Toplum